Akkurat i den augneblinken Eg trur eg aldri vil sjå sola igjen Smyg ein ørliten stråle Gjennom dei støvete persiennene Og det ljosnar i rommet Som eg har lege i dvale i vinter Eit stikk i bringa Idet skamma tek over For eg var overtydd Om at mørket var Løysinga

Eg les alltid den siste sida i ei bok Om det er grunna i eit ynskje om tryggleik Som eg aldri klarar å leggje frå meg Eller om det er Den draumen Akkurat den Om at orda skal leggje seg Og sove djupt Slik at dei kan drøyme vidare At …